صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۶۰۶
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
گر چنین خوبان صلای جام الفت میدهند بلبل محجوب ما را بال جرأت میدهند حیرتی دارم که کافر نعمتان درد و داغ چون به دست آه طومار شکایت میدهند؟ طفل طبعان چون مگس بر شهد جان چسبیدهاند تلخکامان جان شیرین را به رغبت میدهند خون ما را روز محشر شاهدی در کار نیست لاله رخساران به خون ما شهادت میدهند دولت حسن غریب آسان نمیآید به دست روزگاری خاکمال گرد غربت میدهند از برای عاقلان نزل بلا آمادهاند غافلان را سر به صحرای فراغت میدهند خضر راهت گر کنند از راهزن ایمن مباش در خور بیداری اینجا خواب غفلت میدهند عاشقان در حسرت تیغ شهادت سوختند آب این لب تشنگان را خوش به حکمت میدهند صائب آن جمعی که تحصیل مروت کردهاند سر اگر خواهد به خصم بیمروت میدهند