صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۵۹۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
نیستم غمگین که خالی چون کدویم میکنند کز میگلرنگ صاحب آبرویم میکنند دست من چون برگ تاک از رعشه ساغر گیر نیست باده چون مینا دگرها در گلویم میکنند گرچه میسازم جهانی را زصهباتر دماغ هر کجا سنگی است در کار سبویم میکنند میشود بر دیده من عالم روشن سیاه جای میگر آب حیوان در کدویم میکنند گرچه بیقدرم، ولی از دیده چون غایب شوم همچو ماه عید مردم جستجویم میکنند میکنند از من توقع صد دعای مستجاب مشت آبی گر کرم بهر وضویم میکنند کار سوزن میکند با سینه صدچاک من رشته مریم اگر صرف رفویم میکنند میکنم شکر بخیلان از کریمان بیشتر کز ره امساک حفظ آبرویم میکنند از تسلیم چون شکر گوارا میکنم زهر اگر صائب حریفان در گلویم میکنند