صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۵۹۷
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
هر کجا خوبان چراغ دلبری بر میکنند شمع را پروانه، آتش را سمندر میکنند عشق را با ناتوانان التفات دیگرست فربه انصافان شکار صید لاغر میکنند آه ازین خورشید رخساران که از تردامنی از گریبان دگر هر صبح سر برمی کنند غافلان را عمر در امروز و فردا میرود عارفان امروز را فردای محشر میکنند نامه پردازان در ایام فراق دوستان با کدامین دست و دل یارب قلم سر میکنند در زمین پاک خرسندی قناعت پیشگان خاک میلیسند و استغنا به شکر میکنند هوشیاران را غم ایام میسازد زبون درد نوشان زود غم را خاک بر سر میکنند پخته شو تا روز محشر ایمن از دوزخ شوی ورنه عود خام را در کار مجمر میکنند صحبت دریادلان صائب بهار رحمت است موم را در یک نفس این قوم عنبر میکنند