صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۵۶۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ساغر پر میعلاج جان محزون میکند گرد پاک از چهره سیلاب جیحون میکند دفتر آداب را در بزم میشیرازه نیست دختر رز حرف در کار فلاطون میکند کوه تمکین خم از جوش شراب آسوده است دل عبث شرح ملال خود به گردون میکند هر کجا آتش شود از دامن هامون بلند دیده لیلی خیال داغ مجنون میکند شعله نتواند لباس رنگ را تغییر داد روی ما را کی میگلرنگ گلگون میکند؟ از غبار خط مشو ایمن که چون برگشت نقش خاتم از دست سلیمان مور بیرون میکند بنده میسازد دل آزادهای را بیگناه بینیازی را به احسان هر که ممنون میکند عشق میسازد هوس را سینه پرشور من جغد را ویرانهام صائب همایون میکند