صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۵۴۷
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
سیر چشمی خاک در چشم سخاوت میکند مور این وادی سلیمان را ضیافت میکند ای دل بیدرد، چندین درد را صاحب مشو لاله داغ خویش را بر سینه قسمت میکند در گلستانی که جولانگاه سرو همت است شبنمی تسخیر خورشید قیامت میکند نیستی طاوس، در قید خودآرایی مباش کعبه با یک جامه در سالی قناعت میکند شیوه اهل محبت نیست دل برداشتن در فلاخن سنگ ما قصد اقامت میکند صائب از قید تعلق فرد شو آسوده باش باغ چون بیبرگ شد خواب فراغت میکند