صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۵۰۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
هر که دامن بر میان در چیدن گل میزند آستین بر شعله آواز بلبل میزند هر که بر خود تلخ میسازد شکر خواب صبوح بوسهتر همچو شبنم بر رخ گل میزند نغمهاش از بس گلوسوزست در دلهای شب بوسهها پروانه بر منقار بلبل میزند همتی در کار ماای عارفان و عاشقان بر در دل حلقه شوق سیر کابل میزند هر که چون صائب به طرز تازه، دیرین آشناست دم به ذوق عندلیب باغ آمل میزند