صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۴۷۶
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
منت ایزد را که طبع بینیازم دادهاند جان آگاه و زبان نکته سازم دادهاند گرچه دست و دامنم خالی است از نقد مراد گوهر بیقیمتی چون امتیازم دادهاند کوتهی چون ناله نی نیست درانداز من در خراش سینهها دست درازم دادهاند گشتهام صد پیرهن نازکتر از موی میان آتشین رویان زداغ از بس گدازم دادهاند در شکارستان عالم مدتی چون شاهباز بستهام چشم طمع، تا چشم بازم دادهاند از گریبان دو عالم دست کوته کردهام تا به کف سر رشته زلف درازم دادهاند