صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۲۸۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
نکشیدیم شرابی به رخ تازه صبح سینهای چاک نکردیم به اندازه صبح عیش امروز علاج غم فردا نکند مستی شب ندهد سود به خمیازه صبح هر سری را نکشد دار فنا در آغوش سر خورشید سزد شمسه دروازه صبح نکند طول امل چاره کوتاهی عمر نشود تار نفس رشته شیرازه صبح دولت سرد نفس زود به سر میآید که بود یک دو نفس مستی جمازه صبح پیش چشمی که دل زنده شب را دریافت چون گل روی مزارست رخ تازه صبح گر دل زنده چو خورشید تمنا داری بشنو از صائب ما این غزل تازه صبح