صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۰۰۲

در هر نظاره‌ام ز تو پیغام تازه‌ای است هر گردشی ز چشم توام جام تازه‌ای است هر روز از لب تو دل تلخکام من امیدوار بوسه و پیغام تازه‌ای است از پختگی اگر چه مرا عشق سوخته است هر لحظه در دلم هوس خام تازه‌ای است هر زخم تازه بر دل من یار کهنه‌ای است هر داغ کهنه در جگرم جام تازه‌ای است با عاشقان مضایقه کردن به حرف تلخ آگاه نیستی که چه دشنام تازه‌ای است هر چند کهنه‌تر شود آن یار تازه رو ما را ازو توقع انعام تازه‌ای است ای دل حساب خویش به آن زلف پاک کن کز خط رخش به فکر سرانجام تازه‌ای است آن را که هست کعبه مقصود در نظر چشم سفید، جامه احرام تازه‌ای است صائب به دور عارضش از خط مشکبار بر هر طرف که می‌نگری دام تازه‌ای است