صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۱۸۸۹

آزادگی به سلطنت جم برابرست دست ز کار رفته به خاتم برابرست گردی است خط یار که چون خاک کربلا در منزلت به خون دو عالم برابرست بیکس نواز باش که هر طفل بی‌پدر در منزلت به عیسی مریم برابرست هر حلقه‌ای که نیست در او ذکر حق بلند در چشم ما به حلقه ماتم برابرست ما آبروی خویش به گوهر نمی‌دهیم بخل بجا به همت حاتم برابرست ما همچو غنچه از دل پر خون خویشتن داریم گوشه‌ای که با عالم برابرست دلهای داغدار بود کعبه امید شورابه سرشک به زمزم برابرست نقد حیات در گره غنچه بسته است عمر گل شکفته به شبنم برابرست چون سرو تازه روی نباشد تمام عمر؟ بی‌حاصلی به حاصل عالم برابرست از سینه هر دمی که برآید به یاد دوست صائب به عمر جاوید آن دم برابرست