شگرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ش گِ) (اِ.) روش، راه، طریقه، طرز.<br>
فرهنگ فارسی معین
(ش گِ) (اِ.) روش، راه، طریقه، طرز.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شگرد. [ ش ِ گ َ / گ ِ ] (اِ) در خراسان به معنی دفعه و نوبت است . (از یادداشت مؤلف ). ◄ به معنی طرح کار هم هست : شگرد کارش را کشید. (یادداشت مؤلف ). روش کار و فنی است که بیش از هر فن دیگر زیرچاق انسان باشد، چنانکه گویند: فلان پهلوان در کشتی شگردش کنده کشیدن یا لنگ بستن است . (فرهنگ لغات عامیانه ٔ جمالزاده ). ◄ تمرین .
واژگان فارسی سره واژهدان
فند