شگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شگر. [ ش ِ / ش ُ گ َ ] (اِ) خارپشت . سیخو. (ناظم الاطباء). سغر. اسغر. رجوع به خارپشت شود.
شگر. [ ش َ گ َ ] (اِ) زنبور سیاه . (آنندراج ) (غیاث ) : ز پستان هر یک شگر خورده شیر. (اسکندرنامه از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شگر. [ ش ِ / ش ُ گ َ ] (اِ) خارپشت . سیخو. (ناظم الاطباء). سغر. اسغر. رجوع به خارپشت شود.
شگر. [ ش َ گ َ ] (اِ) زنبور سیاه . (آنندراج ) (غیاث ) : ز پستان هر یک شگر خورده شیر. (اسکندرنامه از آنندراج ).