شکوهه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکوهه . [ ش ُ هََ /هَِ ] (اِمص ) جمال . زیبایی . ظرافت . ◄ پیرایه . زینت . ◄ درشتی . کلانی . ◄ وقار. بزرگواری . ◄ (اِ) نوعی از خسک . (ناظم الاطباء). آنچه از آهن سازند چون خار مغیلان و بر راه لشکر خصم اندازند. (یادداشت مؤلف ). حسک . خار آهنین . (تفلیسی ). شکوهج . شکوهنج . رجوع به شکوهج شود.