شکرفشانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکرفشانی . [ ش َ ک َ ف َ / ف ِ ] (حامص مرکب ) شکرافشانی . شکرپاشی . ◄ کنایه از سخت شیرین زبانی . (از یادداشت مؤلف ). شیرین سخنی : دلم از تو چون نرنجد که به وهم درنگنجد که جواب تلخ گویی تو بدین شکرفشانی . سعدی . و رجوع به شکرافشانی شود.