شکرفشانان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکرفشانان . [ ش َ ک َ ف َ / ف ِ ] (نف مرکب، ق مرکب ) صفت حالیه . در حال شکرفشانی . در حالت شکرافشانی . در حال خواندن شعر یا آواز شیرین و خوش . در حال گفتن سخن شیرین : ره پیش گرفت بیت خوانان می شد همه ره شکرفشانان . نظامی . و رجوع به شکرفشان شود.