شکرفنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکرفنده . [ ش ِ / ش َ ک َ ف َ دَ / دِ ] (نف ) لغزنده و به سردرآینده .(از برهان ) (از ناظم الاطباء). لغزیدن و بسر درآمدن اسب، در برهان آورده و شکرفیدن را مصدر آن شمرده، هردو بدین معنی خطاست، اصل شکوخ و شکوخیدن است . (انجمن آرا) (آنندراج ). رجوع به شکوخیدن شود. ◄ اسبی که سکندری خورد. (ناظم الاطباء) (از برهان ).