شهریه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شهریة.[ ش َ ری ی َ ] (ع ص نسبی، اِ) نوعی از اسب تاتاری . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ج، شهاری . (اقرب الموارد). ◄ مؤنث شهری . (یادداشت مؤلف ).
شهریه . [ ش َ ری ی َ / ی ِ ] (از ع، اِ) بمعنی ماه . یعنی مشاهره . سرماهی . ماهانه . ماهیانه . مقرری که هر ماه یک بار پرداخته شود. (یادداشت مؤلف ). ♦ شهریه ٔ مدارس ؛ پولی که شاگردان ماهانه بمدرسه می پردازند.