شهریده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شهریده . [ ش َ دَ/ دِ ] (ن مف ) شهلیده . (جهانگیری ). پراکنده و پریشان شده و از هم پاشیده . (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). شَلهیده (در تداول اهالی خراسان ). ◄ پخج و پهن گردیده . (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).