شهریر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شهریر. [ ش َ ] (اِ) مخفف شهریور. بمعنی شهریور است که ماه ششم شمسی باشد. (از برهان چ معین ) : ز شهریر بادی تو پیروزگر بنام بزرگی و فر و هنر. فردوسی . ◄ روز چهارم است ازهر ماه شمسی . (برهان ). و شهریور نیز گویند. (ناظم الاطباء). روز شهریور. (یادداشت مؤلف ) : چو درروز شهریر آمد بشهر ز شادی همه شهر را داد بهر. لبیبی . رجوع به شهریور شود.