فرهنگ لغت

شعفر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شعفر. [ ش َ ف َ ] (اِخ ) نام زنی است . ◄ بطنی است از بنی ثعلبیة و ایشان را بنوالسعلاة گویند. ◄ اسب شمربن حارث ضبی . (منتهی الارب ).

معنی شعفر | فرهنگ لغت