شعفة

شعفة. [ ش َ ف َ ] (ع مص ) شیفته گردانیدن . (تاج المصادر بیهقی ). رجوع به شعف شود.

شعفة. [ ش َ ف َ ] (ع اِ) شَعَفَة. باران نرم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به شَعَفَة شود.

شعفة. [ ش َ ع َ ف َ ] (ع اِ) شَعْفَة. سر کوه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (مهذب الاسماء) (دهار) (از اقرب الموارد). ◄ سر هر چیزی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). بالای هر چیزی . (از اقرب الموارد). ج، شَعَف، شُعوف، شِعاف، شَعَفات . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ گیسوی غلام . (از اقرب الموارد). ◄ پاره ٔ موی مجتمع در سر، یا عام است . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ باران نرم . ♦ امثال : ماتنفع الشعفة فی الوادی الرعب ؛ در حق کسی گویند که شی ٔ اندک و حقیر به کسی دهد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). و رجوع به شَعْفَة شود. ◄ سر قلب یعنی آن جایی که به علاقه ٔ رگ آویزان است . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). سر قلب . (از اقرب الموارد).