شرفای مراکش

شرفای مراکش . [ ش ُ رَ ی ِ م َ ک ِ ] (اِخ ) خاندانی که از ٩٥١ هَ . ق . = ١٥٤٤م . تا ١٣١١هَ . ق . = ١٨٩٣م . در مراکش حکومت کردند. این امرا چون خود را از فرزندان حسن بن علی بن ابیطالب علیهم السلام و اولاد فاطمه علیها السلام می دانستند، خود را شریف (ج، شرفاء) می نامیدند. این سلسله شهر تاروت را در سال ٩٢١ هَ . ق . و بلاد مراکش و فاس را اندکی بعد تصرف کردند ولی استقلال ایشان از سال ٩٥١ هَ . ق . = ١٥٤٤م . آغاز می گردد. شرفای مراکش دو طبقه اند: حسنی، فلالی .در مدت ٦ سال که سلسله ٔ دوم جای سلسله ٔ اول را گرفت مراکش قرین هرج و مرج بود. حدود مراکش همیشه به حال کنونی بوده ولی همه وقت دو شریف - که رقیب یکدیگر محسوب می شده اند - یکی در فاس و دیگری در مراکش مقام داشته اند. شرفا به خود عنوان خلیفه و امیرالمؤمنین می دادند. (از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به «شرفای حسینی » و «شرفای فلالی » و طبقات سلاطین اسلام صص ٥١-٥٥ شود.