شرفای فلالی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شرفای فلالی . [ ش ُ رَ ی ِ ف َل ْ لا ] (اِخ )یکی از دو طبقه ٔ «شرفای مراکش » که از ١٠٧٥ - ١٣١١ هَ . ق . در مراکش سلطنت کرده اند. اسامی افراد آن از این قرار است : رشیدبن شریف بن علی (جلوس ١٠٧٥ هَ . ق .)اسماعیل سمین (جلوس ١٠٨٣ هَ . ق .). احمد ذهبی (جلوس ١١٣٩ هَ . ق .) عبداﷲ (جلوس ١١٤١ هَ . ق .). محمد اول (جلوس ١١٧١ هَ . ق .). یزید (جلوس ١٢٠٤ هَ . ق .). هشام (جلوس ١٢٠٦ هَ . ق .). سلیمان (جلوس ١٢٠٩ هَ . ق .). عبدالرحمان (جلوس ١٢٣٨ هَ . ق .). محمد دوم (جلوس ١٢٧٦ هَ . ق .). حسن (جلوس ١٢٩٠ هَ . ق .). عبدالعزیز (جلوس ١٣١٢ هَ . ق .) حفیظ (جلوس ١٣٢٥ هَ . ق . استعفا ١٣٢٩ هَ . ق .). یوسف (جلوس ١٣٣٠ هَ . ق . وی در شعبان ١٣٣٠ سلطان مراکش خوانده شد). محمد بن یوسف، مشهور به محمد خامس (پنجم ) (جلوس ١٣٤٦ ق = ١٩٢٧ م . عزل ١٩٥٣ م . جلوس مجدد ١٩٥٥ م ). (از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به شرفای مراکش و طبقات سلاطین اسلام صص ٥٢-٥٣ شود.