شرفای حسنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شرفای حسنی . [ ش ُ رَ ی ِ ح َ س َ ] (اِخ ) یکی ازدو طبقه ٔ «شرفای مراکش » که از ٩٥١ هَ . ق . تا ١٠٦٩ هَ . ق . در مراکش سلطنت کرده اند. اسامی افراد آن از این قرار است : محمد اول، شیخ (جلوس ٩٥١ هَ . ق .)، عبداﷲ (جلوس ٩٦٥ هَ . ق .) محمد دوم (جلوس ٩٨١ هَ . ق .)، ابومروان عبدالملک اول (جلوس ٩٨٣ هَ . ق .) ابوالعباس احمد اول، منصور (جلوس ٩٨٦ هَ . ق .)، «شیخ » و «ابوفارس » و «زیدان » (رقبای یکدیگر) (جلوس ١٠١٢ هَ . ق .)، زیدان به تنهایی (از ١٠١٦ هَ . ق .)، ابومروان عبدالملک دوم (جلوس ١٠٣٨ هَ . ق .)، ولید (جلوس ١٠٤٠ هَ . ق .)، محمد سوم (جلوس ١٠٤٥ هَ . ق .)، احمد دوم (جلوس ١٠٦٦ - ١٠٦٩ هَ . ق .). (از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به شرفای مراکش و طبقات سلاطین اسلام صص ٥١-٥٢ شود.