شبینی

شبینی . [ ش َ ] (اِخ ) محمدبن عبدالحی شبینی شافعی . نحوی و ادیب و محدث از دانشمندان قرن ١٣ هَ . ق . از آثار اوست : حاشیه ای بر خاتمه ٔ الفیه ٔ ابن مالک در نحو. و حاشیه ای بر الجامعالصغیر در حدیث . (از المعجم المؤلفین ج ١٠ ص ١٣١).

شبینی . [ ش َ ] (اِخ ) ازدانشمندان اواخر قرن ١٣ هَ . ق . است . رجوع به علی بن جلبی شبینی شود. (معجم المؤلفین ج ٧ ص ٥٤ و ١٠٧).

شبینی . [ ش َ ] (اِخ ) احمد میهی شبینی نعمانی . فقیه، متکلم . از آثاراوست : هدایةالمرید شرح بر جوهرالفرید در توحید. حاشیه ٔ شرح شصت مسأله در فقه شافعی . در سال ١٢٦٣ هَ . ق . حیات داشته است . (از معجم المؤلفین ج ٢ ص ١٩١).