شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۰۴

خاک پاک ما به می‌بسرشته‌اند عنبر ما با گلاب آغشته‌اند باز یاران بازیاری می‌کنند بی‌تکلف تخم نیکی کشته‌اند خلعت هر کس بود نوعی دگر جامه‌ای پوشند کایشان رشته‌اند آفرین بر همت صاحبدلان زانکه جان و دل بجانان هشته‌اند حکم سید مهر آلش کرده‌اند از ولایت این نشان بنوشته‌اند