شادوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شادوار. [ شادْ ] (اِخ ) نام کوهی در حوالی سمرقند : در آن اثنا بسمع اشرف اعلی رسید که در دامن کوه شادوار قلعه ای است که آن را از کنیت گویند. (تاریخ حبیب السیر چ خیام ج ٤ ص ٢٣٢).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شادوار. [ شادْ ] (اِخ ) نام کوهی در حوالی سمرقند : در آن اثنا بسمع اشرف اعلی رسید که در دامن کوه شادوار قلعه ای است که آن را از کنیت گویند. (تاریخ حبیب السیر چ خیام ج ٤ ص ٢٣٢).