سکنگبین

(س کَ گَ یا گُ) (اِمر.) = سکنجبین: شربتی که از سرکه و انگبین و شکر درست کنند.<br>

(س کَ گَ یا گُ) (اِمر.) = سکنجبین: شربتی که از سرکه و انگبین و شکر درست کنند.

سکنگبین . [ س ِ ک َ گ َ ](اِ مرکب ) (از: سک، سرکه + انگبین ). رجوع کنید به سرکنگبین، سکنجبین، اسکنجبین . (مؤید الفضلاء). سرکه انگبین . (مؤید الفضلاء) (از حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). سکنجبین، و آن مرکبی است که از سرکه و عسل پزند بجهت دفع صفرا و بلغم چه سک به معنی سرکه و انگبین عسل را گویند و سکنجبین معرب آن است . (برهان ) (جهانگیری ) : از حمام بیرون آمد سکنجبین پیش وی بردند بر سر و روی خود ریخت و پنداشت گلاب است . (مجمل التواریخ والقصص ). و زعفران در سکنگبین تسکین زیادت کند. (سندبادنامه ص ١٥٦). و از داروخانه ٔ عدل سکنگبین تخفیف به محروران رعیت باید داد. (سندبادنامه ص ٣٥).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی