سکنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سُ نا) [ ع. ] (اِ.) مسکن، جای اقامت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(سُ نا) [ ع. ] (اِ.) مسکن، جای اقامت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سکنی . [ س ُ نا ] (ع اِ) جای باش . (منتهی الارب ). جای ساکن شدن در جایی . (آنندراج ). ◄ خانه . ◄ باشش . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ باشنده ٔ خانه . (غیاث ) (آنندراج ).
واژگان فارسی سره واژهدان
خانه