سپیدرود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سپیدرود. [ س َ / س ِ ] (اِخ )رودخانه ای است از آذربایجان که بر دیلمان و گیلان گذرد. (برهان ) (آنندراج ). رودی است معروف مابین قزوین و گیلان . (رشیدی ). رودی است عظیم که میان گیلان ببُرَدو بدریای خزران افتد. (حدود العالم ) : و چون آن رود از این دیه بگذرد برودی دیگر پیوندد که آن را سپیدرود گویند. (سفرنامه ٔ ناصرخسرو ص ٦). اندر سنه ٔ خمس و اربعمائه [ ٤٠٥ هَ . ق . ] بدر حسنو را با خوشین مسعود کارزار افتاد بکنار سپیدرود. (مجمل التواریخ و القصص ص ٤٠١). بدر حسنو کشته شد بر جایی که آن را گوش خد خوانند بر کنار سپیدرود. (ایضاً ص ٤١٠). این بحرسپیدجای ماندم زآن سوی سپیدرود راندم . تحفة العراقین (از شرفنامه ).