سپیدرو

سپیدرو. [ س َ / س ِ ] (ص مرکب ) سپیدچهره و سپیدپوست . مقابل سیاه رو : همچون بیاض چشم سیاهان خوش نگاه هند از غریب زاده ٔ ایران سپیدروست . میرزا طاهر (از آنندراج ). رجوع به سپیدروی شود. ◄ بمجاز، بمعنی سربلند. سرفراز. سرافراز : سپیدرویم چون روز تا بمدحت تو سیاه کردم چون شب دفاتر الواح . مسعودسعد. ◄ کنایه از مردم نیک، بر خلاف سیه روی، و آن را سپیدکار نیز گویند، و روسپید مثله . (آنندراج ). سرافراز. مفتخر برای حسن عملی . رجوع به سفیدرو و سپیدروی شود. ◄ کنایه از شکفته رو و سرخ رو. (آنندراج ). خوشحال . خندان . شکفته : دایم دلم ز باد نکویان سپیدروست مانند میزبان که ز مهمان سفیدروست . میرزا طاهر وحید (از آنندراج ). رجوع به سفیدرو و سفیدروی شود.