سرفرازی دادن

سرفرازی دادن . [ س َ ف َ دَ ] (مص مرکب ) بلندقدر ساختن . آبرو بخشیدن . مفتخر کردن : کسی را کجا سرفرازی دهد نخستین درش بی نیازی دهد. فردوسی . ترا زین سپس بی نیازی دهم به مازندران سرفرازی دهم . فردوسی . که یزدان ترا بی نیازی دهد بلند اختر و سرفرازی دهد. فردوسی .