سرفرازی کردن

سرفرازی کردن . [ س َ ف َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) افتخار کردن : ولیکن چو شه تیغبازی کند سر تیغ او سرفرازی کند. نظامی . ◄ تکبر کردن . به خود بالیدن : همه مردمی سرفرازی کند سر آن شد که مردم نوازی کند. نظامی . سرفرازی مکن از کیسه پری که بود کار فلک کیسه بری . جامی .