روبه بازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روبه بازی . [ ب َه ْ ](حامص مرکب ) کنایه از مکر و فریب و دغل بازی . (آنندراج ). روباه بازی . رجوع به روباه بازی شود : این سگ صفتان کنند ای آهوچشم ناگاه ترا صید ز روبه بازی . سرخسی . شیر فلک را برد به روبه بازی آنکه توباشی ورا مربی و حامی . سوزنی . چو روباهان و خرگوشان منه گوش به روبه بازی این خواب خرگوش . نظامی . رو تو روبه بازی خرگوش بین مکر و شیراندازی خرگوش بین . مولوی .