رهه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رهه . [ رَ هََ / هَِ ] (ص نسبی ) منسوب به راه . آنچه به راه نسبت داده شود. ♦ همه رهه ؛ یک رهه . (یادداشت مؤلف ) : حرکاتش همه رهه هنر است برم از جان من عزیزتر است . عنصری . ♦ یک رهه ؛ یکسر. یکسره . بالتمام . یکباره . یکبارگی . (یادداشت مؤلف ) : دگر نخواهم گفتن همی ثنا و غزل که رفت یک رهه بازار و قیمت سرواد. لبیبی . رجوع به ره در همه ٔ معانی شود.