رهنمایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رهنمایی . [ رَ ن ُ / ن ِ / ن َ ] (حامص مرکب ) راهنمائی . هدایت و دلالت و ارشاد. (ناظم الاطباء). راهنمایی . رهنمونی . راهنمونی . (یادداشت مؤلف ) : چه طرفها که نبستم ز رهنمایی دل دلیل رهزن من مست خواب و راه خطیر. خاقانی . گمراه و سخن ز رهنمایی در ده نه و لاف کدخدایی . نظامی . ♦ رهنمایی کردن ؛ ارشاد. هدایت : سخن ار دل شکن نباشد و سخت رهنمایی کجا کند سوی بخت . اوحدی . رجوع به رهنمای و راهنمایی شود.