ره سپر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ره سپر. [ رَه ْ س ِ پ َ ] (نف مرکب ) راه سپار. رهسپار. راه سپر. (یادداشت مؤلف ) : دوستان همچو آب رهسپرند کابها پایهای یکدگرند. سنایی . رجوع به رهسپار و راه سپار شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ره سپر. [ رَه ْ س ِ پ َ ] (نف مرکب ) راه سپار. رهسپار. راه سپر. (یادداشت مؤلف ) : دوستان همچو آب رهسپرند کابها پایهای یکدگرند. سنایی . رجوع به رهسپار و راه سپار شود.