ره سودگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ره سودگی . [ رَه ْ دَ / دِ ] (حامص مرکب ) خستگی و ماندگی از رنج راه . ره زدگی . رنج و صدمه دیدن از راه . (از یادداشت مؤلف ). خستگی راه : شه و لشکر از رنج ره سودگی رسیدند لختی به آسودگی . نظامی . رجوع به ره زده و ره زدگی شود.