رنگ رنگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. ~) (ص مر.) رنگارنگ، جورواجور.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. ~) (ص مر.) رنگارنگ، جورواجور.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رنگ رنگ . [ رَ رَ ] (ص مرکب ) رنگارنگ . رنگ برنگ . به لونهای مختلف . به رنگهای گوناگون . ملون به الوان مختلف . گوناگون : از باد روی خوید چو آب است موج موج وز نوسه پشت ابر چو جزع است رنگ رنگ . خسروانی . هم از آشتی راندم و هم ز جنگ سخن گفتم از هر دری رنگ رنگ . فردوسی . ز اسب و ستام و ز خفتان جنگ ز یاقوت و هر گوهر رنگ رنگ . فردوسی . همان جوشن خویش و خفتان جنگ به خروارها دیبه ٔ رنگ رنگ . اسدی . سیاهبرگ گل رنگ رنگ گوناگون ز باد مشکین برهم زنان علم بعلم . سوزنی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی