رنگ رو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رنگ رو. [ رَ گ ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) لون مخصوص چهره . رنگ بشره . ♦ رنگ رورفته ؛ رنگ پریده . بیرنگ شده . رجوع به رنگ پریده و رنگ پریدن شود.
رنگ رو. [ رَ رَ / رُو ] (نف مرکب ) آنچه رنگش برود. آنچه رنگش ثابت نیست . جامه یا پارچه ای که رنگ آن از آفتاب بشود. رنگ باز (در لهجه ٔ مردم خراسان ).