رشیدیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رشیدیة. [ رَ دی ی َ ] (اِخ ) نام قبیله ایست . (ناظم الاطباء).
رشیدیة. [ رَ دی ی َ ] (معرب، اِ) نوعی از طعام که رشته گویند. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (آنندراج ). رشته . (مهذب الاسماء).معرب رشته . (یادداشت مؤلف ). و رجوع به رشته شود.
رشیدیه . [ رَ دی ی َ ] (اِخ ) ناحیه ای بوده در سلطانیه پایتخت اولجایتو که خواجه رشیدالدین فضل اﷲ آن را آباد کرد و مسجد و مدرسه و بیمارستان و ابنیه ٔ خیریه و نزدیک هزار خانه در آن ساختند. رجوع به تاریخ ادبی ایران تألیف ادوارد براون (از سعدی تا جامی ص ٨١ و ٣٤٥) شود.