رشیدی کرمانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رشیدی کرمانی . [ رَ دی ِ ک ِ ] (اِخ ) یا رشیدی بافقی . ملا قاضی، پسر ملا یعقوب کرمانی . از گویندگان هجری پارسی زبان قرن یازدهم بود که به حسن خط نیز شهرت داشت . ابیات زیر از اوست : منشین ز طلب دامن همت برزن وَاندر ره دوست دیده بر نشتر زن گیرم بدرون خانه راهت ندهند نومید مباش و حلقه ای بر در زن . (از قاموس الاعلام ترکی ج ٣). و رجوع به تذکره ٔ نصرآبادی ص ٣٠٧ و ٣٠٨ و تذکره ٔ خوشگو حرف «ر» و آتشکده ٔ آذر چ شهیدی ص ١٢٣ و روز روشن ص ٢٤٢ و فرهنگ سخنوران شود.