رب ارباب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رب ارباب . [ رَب ْ ب ِ اَ ] (اِخ ) رب الارباب . خدایان خداه . اﷲ. (یادداشت مرحوم دهخدا). خدای خدایان : یا رب از جنس ما چه خیر آید تو کرم کن که رب اربابی . سعدی . عدم کی راه یابد اندرین باب چه نسبت خاک را با رب ارباب . شیخ محمود شبستری . و رجوع به رب الارباب شود.