رب الارباب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رب الارباب . [ رَب ْ بُل ْ اَ ] (اِخ ) پروردگار پروردگاران و مراد خدای تبارک و تعالی باشد. (ناظم الاطباء) : و چنان دید امیرالمؤمنین ... که بگرداند خاطرخود را از جزع بر این مصیبت بسوی بازیافت اجر و ثواب از رب الارباب . (از تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٣١١). آنگاه روی سخن بر درگاه رب الارباب آوردند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٤٥٥). شکر نعمت رب الارباب بجا آرد. (گلستان ).