ران فشردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ران فشردن . [ ف َ / ف ِ ش ُ دَ ] (مص مرکب ) مخفف ران افشردن . کنایه از برانگیختن و تیز کردن اسب است : شاه تمام حوصله با یک جهان شکوه بر پیل مست گشته سوار و فشرده ران . سنجرکاشی (از آنندراج ). و رجوع به ران افشردن و ران فشاردن شود.