ران فشاردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ران فشاردن . [ ف َ / ف ِ دَ ] (مص مرکب ) ران افشردن . ران فشردن . کنایه از برانگیختن و تیز کردن اسب : یکی [ یک تیر ] در کمان راند و بفشارد ران نظاره بگردش سپاه گران . فردوسی . و رجوع به ران افشردن و ران فشردن شود.