دوشیدنی

دوشیدنی . [ شی دَ ] (ص لیاقت ) لایق و سزاوار دوشیدن . درخور دوشیدن . ◄ حیوان شیرده . (ناظم الاطباء). گاو. گوسفند و بز و جز آن که از آن شیر دوشند. دوشا. دوشائی . دوشایی : دگر چارپایان دوشیدنی ز گستردنی و ز پوشیدنی . فردوسی . مر او را ز دوشیدنی چارپای ز هر یک هزار آمدندی بجای . فردوسی . رجوع به دوشیدن شود.