دوالک باختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوالک باختن . [ دَ ل َ ت َ ] (مص مرکب ) بازی با دوال و تسمه . ◄ نیرنگ و دغا و دورویی نمودن . (یادداشت مؤلف ). مکر و حیله کردن . (آنندراج ) : ای منافق یا سلیمان باش یا کافر به دل چند باید با خداوند این دوالک باختن . ناصرخسرو. ز گیتی حذر دار و با او دوالک مباز و برون کن دل از چنگ بازش . ناصرخسرو. دوالک همی باخت باچنگ شیر. نظامی .