خوشخواب

خوشخواب . [ خوَش ْ / خُش ْ خوا / خا ] (ص مرکب ) آنکه خوب خوابد. که به آسانی بخواب رود. که در هر موقع و محل خوش تواند خسبید. ◄ (اِ مرکب ) خواب با آسایش . خواب راحت . خواب شیرین . خواب نوشین : ز بس خون کز تن شه رفت چون آب درآمد نرگس شیرین ز خوشخواب . نظامی . جنبش این مهد که محراب تست طفل صفت از پی خوشخواب تست . نظامی . به دل گفتا که شیرین را ز خوشخواب کنم بیدار و خواهم شربتی آب . نظامی . ◄ غفلت . بیخبری : مست شده عقل به خوشخواب در کشتی تدبیر به غرقاب در. نظامی .