خوشخواره

خوشخواره . [ خوَش ْ / خُش ْ خوا / خا رَ / رِ ] (نف مرکب ) خوشخوار. نیکوخوار : همی دشوارت آید کرد طاعت که بس خوشخواره و باکبرونازی . ناصرخسرو. ◄ (ن مف مرکب ) بامزه . خوشمزه . مزه دار. لذیذ. (یادداشت مؤلف ) : می خوشخواره ٔ خوشبوی همی خور در باغ قمری و بلبل عواد خوش و صناج است . مسعودسعد.